Spotify Camp Nou'daki taktik mücadelenin merkezinde, Barcelona'nın durmaksızın dikine oynama isteği ile Aston Villa'nın katı savunma düzeni arasındaki çekişme vardı. Flick, Pedri ve Lamine Yamal'ın yaratıcılığından yararlanarak Villa'nın kompakt savunma bloğunun dengesini bozmayı; yüksek tempolu geçişler ve iç koridorlarda sayısal üstünlük kurarak oyunu kontrol etmeyi hedefledi.
Barcelona, kendi savunma hattını da ileride tutarak oyun alanını daraltmayı ve rakibini hücum bölgesinde top kayıplarına zorlamayı amaçladı.
Unai Emery ise savunma direnci ve hızlı dikine kontra ataklar üzerine kurulu bir planla sahaya çıktı. Villa'nın temel hedefi, dar bir orta blokla Barcelona'nın merkezden ilerlemesini engellemek ve topu kazandığında Nicolas Jackson'ın hızından yararlanmaktı. Ancak plan daha yedinci dakikada sekteye uğradı. Geriye düşen Villa, beraberliği aramak zorunda kalınca kapatmayı hedeflediği boşlukları istemeden açtı.
Flick, topa sahipken 2-3-5'e dönüşen bir 4-2-3-1 düzeni kullandı. Rodri ve Fermin Lopez'den oluşan ikili ön libero, bekler Joao Cancelo ve Gerard Martin'in ileride ve çizgiye yakın konumlanmasına zemin hazırladı. Temel taktik talimat, sağ kanatta Yamal için bire bir pozisyonlar yaratmaktı. Bu yaklaşım, Yamal'ın Villa'nın sol kanadındaki savunmasını aşarak 7. dakikada gol perdesini açmasıyla sonuç verdi.
Barcelona'nın baskıyı başlatacağı anlar son derece belirgindi: Top, Villa'nın Kamara ve Gomes'ten oluşan ikili ön liberosuna her aktarıldığında hücumdaki dört oyuncu koordineli, adam odaklı bir pres başlatıyordu. Villa böylece uzun toplara zorlanıyor, Pau Cubarsi de bu topları rahatlıkla uzaklaştırıyordu.
Oyun kurulumunu, topun ileri taşınmasına yardımcı olmak için sürekli hatlar arasına gelen Pedri yönlendirdi. Kâğıt üzerinde sol kanat oyuncusu olan ancak sık sık merkeze kayan Raphinha, ikinci forvet gibi oynadı. Fermin Lopez'in rakip savunmayı üzerine çeken koşularıyla açılan alanlardan yararlanan Raphinha'nın bu hareketliliği, ikinci ve üçüncü gollerde belirleyici oldu.
Barcelona'nın son derece ileride kurduğu savunma hattı, Villa'yı üç kez ofsayta düşürdü ve konuk ekibin dokuz şutundan yalnızca birinin kaleyi bulmasını sağladı.
Emery de Barcelona gibi 4-2-3-1 dizilişini tercih etti, ancak bu düzeni çok farklı uyguladı. Villa, savunma ve orta saha hatları arasındaki yatay ve dikey mesafeyi kısa tutmaya odaklandı. Matty Cash ve Ian Maatsen'e, Barcelona'nın kanat oyuncularının tehdidine karşı geride kalmaları talimatı verildi. Ancak Maatsen, Yamal'ın çalımları karşısında maçın başlarında zorlandı.
Villa, topa sahip olduğunda Boubacar Kamara'yı kullanarak John McGinn ve Emiliano Buendia'yı hatlar arasındaki boşluklarda bulmaya çalıştı, fakat Barcelona'nın top kaybı sonrası presi karşısında sık sık bunaldı.
Plan, Nicolas Jackson'ın Barcelona savunma hattını açacak koşular yapmasına büyük ölçüde dayanıyordu. Villa sekiz korner kazansa da hücum bölgesindeki bitiricilik eksikliği açıktı: Barcelona'nın 1,96'lık beklenen gol (xG) değerine karşılık yalnızca 0,78 xG üretti. Emery'nin Villa'sının ayırt edici özelliklerinden biri olan ileride kurulu savunma hattı, sonunda takımın aleyhine işledi.
Yorgunluk arttıkça ve beraberlik ihtiyacı büyüdükçe savunmacılarla kaleci Zion Suzuki arasındaki mesafe açıldı. Bu da Raphinha'nın ikinci yarıdaki iki golünde savunma arkasına koşmasına olanak tanıdı.
Maçın sonucunu iç koridorlardaki mücadele belirledi. Flick'in Raphinha'ya serbest rol verme kararı kazandıran hamle oldu. Raphinha merkeze kayarak Villa'nın stoperleri Victor Nilsson Lindelof ve Pau Torres'i zor bir tercihle karşı karşıya bıraktı: Ya öne çıkıp arkalarında boşluk bırakacaklar ya da geriye çekilip Raphinha'nın hatlar arasında top almasına izin vereceklerdi. İlk yarının büyük bölümünde ikinci seçeneği tercih ettiler, ancak sürekli baskı sonunda savunma düzenlerini bozdu.
Emery'nin taktik riski, geriye düştükten sonra da savunma hattını ileride tutmaktı. Oyuncularının Barcelona'yı ofsayta düşürebileceğine güvendi, fakat Flick buna üçüncü oyuncunun koşularını kullanarak karşılık verdi. Barcelona'da topu taşıyan oyuncu doğrudan pası aramak yerine, Lopez'i bağlantı noktası olarak kullanıp Raphinha'yı koşu yolunda topla buluşturdu. Ofsayt tuzağının bu şekilde aşılması, Barcelona'nın ikinci yarıdaki 12 dakikalık bölümde maçı bitirmesini sağladı.
Flick, devre arasında Rodri'nin yerine Marc Bernal'i alarak orta sahanın gerisine taze güç kattı. Bu değişiklik, Barcelona'nın ilk yarının sonlarına doğru etkisi azalmaya başlayan yüksek yoğunluklu presini sürdürmesini sağladı. Maçın ilerleyen bölümünde Gavi ve Frenkie de Jong'un oyuna girmesi merkezi sağlamlaştırdı. Takım, skoru korumak için topa sahip olmaya daha fazla odaklanan bir 4-3-3 düzenine geçti. Bu değişiklikler Villa'yı toptan uzak tutarak geri dönüş umutlarını etkili biçimde söndürdü.
Emery, 62. dakikada Leon Goretzka, Ibrahima Mbaye ve Ross Barkley'i oyuna alarak üç değişiklik yaptı. Amaç, orta sahaya fiziksel güç katmak ve topu daha iyi tutmaktı. Ancak bu değişikliklerden yalnızca iki dakika sonra Raphinha ikinci golünü atıp skoru 3-0'a taşıdı ve taktik değişikliğini fiilen etkisiz bıraktı. Son bölümde Jackson'ın yerine Tammy Abraham'ın alınması, daha doğrudan oynamak için yapılan son bir hamleydi. Ancak Barcelona'nın yerleşik savunmasına karşı sonuç vermedi.
Sonuçta mücadeleyi Barcelona'nın geçiş oyununu daha iyi uygulaması belirledi. Emery'nin savunma düzeni organize olsa da Yamal'ın bireysel becerisine ve Raphinha'nın akıllı koşularına dayanamadı. Ev sahibinin %65'lik topa sahip olma oranı, tempoyu belirlemesine ve Villa'nın ileride kurduğu savunma hattında oluşacak boşlukları beklemesine imkân verdi. Flick, Villa savunmasının oyuncular arasındaki mesafelerini kendi lehine kullanarak taktik mücadeleyi kazandı.
Barcelona, 1,96 xG ürettiği maçı üç farklı galibiyetle tamamladı ve Şampiyonlar Ligi sıralamasında Villa'nın üzerine çıktı.